Γιάννης Πασχαλίδης - Βουλευτής Π.Ε. Καβάλας

Δραστηριότητες

19 Μαΐου - Γενοκτονία Ελλήνων του Πόντου

Ημέρα μνήμης και ευθύνης η σημερινή, επιτάσσει σε όλους μας, πέρα από την απότιση τιμής στα θύματα της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου, την εμβάθυνση στα διδάγματα που προκύπτουν από εκείνη την τραγική για τον Ελληνισμό ιστορική στιγμή.

Είναι βέβαιο πως ό,τι παραδίδεται στη λήθη, παύει να διδάσκει. Και, άρα, παύει να παίζει το ρόλο που απαιτείται να έχει, ειδικά στις δύσκολες και κρίσιμες μέρες που διανύουμε, σστην εθνική συνείδηση και τη συλλογική μνήμη.

Η ιστορία δεν είναι μια απλή καταγραφή γεγονότων με ακαδημαϊκή μόνον σημασία. Είναι μια ζώσα, δυναμική και διαρκής επιστημονική διαδικασία κατανόησης βαθύτερων αιτίων και, συνεπώς, πρόβλεψης πιθανών αιτιατών.

Η Ελλάδα και οι Έλληνες οφείλουμε και σήμερα να εκφράσουμε με σθένος και αποφασιστικότητα και με την ξεχωριστή σημασία που έχουμε ως χώρα,  που διαφυλάττει τον Ευρωπαϊκό πολιτισμό και είναι θεματοφύλακας των υψηλών αξιών της ειρήνης, του ανθρωπισμού και της δημοκρατίας, ότι πρέπει να τιμά και να θυμάται πάντα το «χαραγμένο» με μαύρα γράμματα φρικτό έγκλημα κατά του Ποντιακού Ελληνισμού.

Ενός Ελληνισμού που μεγαλούργησε, δίδαξε και κρατούσε άσβηστο το φως του Βυζαντίου για εκατοντάδες χρόνια. Το εμβληματικό φρονιστήριο της Τραπεζούντας, η πανέμορφη Σαμψούντα, η Ιερά Μονή Παναγίας Σουμελά είναι μόνο μερικές από τις προσφορές των Ποντίων στον Ελληνισμό. Το 1914 στον Πόντο λειτουργούσαν 1047 δημοτικά και σχολαρχεία, 7 ημιγυμνάσια και τρία γυμνάσια και δίδασκαν συνολικά 1247 εκπαιδευτικοί όλων των βαθμίδων. Σε σύνολο περίπου 700.000 Ελληνοποντίων φοιτούσαν 75.000 μαθητές, αναλογία εντυπωσιακή για τα δεδομένα της εποχής. Η εκδικητική μανία τους εκδίωξε, τους ξερίζωσε και τους βασάνισε, αφανίζοντας τουλάχιστον 353.000 ψυχές.

Δεν ζητούμε... απαιτούμε από την διεθνή κοινότητα να αναγνωρίσει την Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού. Ήταν ένα έγκλημα για την ανθρωπότητα. Όπως ακριβώς και αυτό εναντίον των εν Χριστώ αδερφών μας Αρμενίων.

Ελάχιστη κληρονομιά η μνήμη...

Η Ρωμανία και αν ‘περασεν ανθεί και φέρει κι άλλο